Dit schilderij is de nieuwste versie uit de serie De Uitnodiging. Eerdere werken binnen deze serie hebben inmiddels hun bestemming gevonden.
Het craquelé verbeeldt de gebrokenheid en imperfectie van de wereld waarin we leven en van onszelf. Soms voelt het alsof alles tegelijk op je afkomt. Alsof het donker het zicht op wat voor je ligt even wegneemt.
Maar in dit werk staan de deuren open.
Ze nodigen je uit om in beweging te komen. Om verder te kijken dan wat je op dit moment ziet of voelt. Achter de deuren verschijnt goud licht: er is perspectief, er is hoop, er is een toekomst.
Voor mij ligt die zekerheid in mijn geloof. In het weten dat ik geliefd ben door mijn Schepper en dat de Heer Jezus mij een hoop en geborgenheid geeft die niet afhankelijk zijn van wat ik op dat moment voel.
Soms verandert de situatie niet onmiddellijk. Maar er kan wel iets anders gebeuren:
vertrouwen en zekerheid komen boven je emotie te staan.
En dat kan voldoende zijn om weer een stap te zetten.
De open deuren blijven uitnodigen.
Persoonlijk gedicht:
Uitnodiging
Soms is alles donker,
uitzichtloos en ongemak.
Je verstand weet het wel,
maar het voelt nu allemaal
zo vlak.
Donker zonder uitzicht,
Je lijf spreekt haar taal.
Je bent zo moe,
Dit is nú jouw verhaal.
Ongemak, gebrokenheid, laat het
maar even toe.
En realiseer je hoe het kwam.
Jouw weg is uniek
en mag er ook zijn,
Al is het erg zwaar.
Jij beleeft jouw pijn.
En dán.... wint je verstand
het van je emotie:
Je besluit te gaan lopen.
Je was het even vergeten:
maar aan het eind van die
donkere tunnel
staan de deuren OPEN.
Ook voor jou komt er licht!
Je voelde het even niet.
Maar tijdens deze momenten
van je leven,
Staat "Zeker Weten" bóven je
gevoel van verdriet.
Die deuren nodigen je uit.
Je versnelt je pas en rent...
Nú weet je het weer zeker,
Ook jij mag zijn wie je bent
lfs Nienke
